متننوع محتوا: متن
آتش، زندگیست، نه مرگِ آتش.
آتش، زندگیست، نه مرگِ آتش.
به خود از درد پیچیدن و با جمیعِ مویرگ های ذهن اندیشیدن که «اینک در این لحظهی منحصر، کدام راه را انتخاب باید کرد» و سرانجام، انتخاب کردن و پای آن انتخاب ماندن جرئت و جسارت می خواهد؛
وَاِلّا، انتخاب نکردن، دشتی از آبروی کاهوار درو کردن، و شرفِ پوشالی را برای روزگاری دیگر پس انداز کردن که شهامت نمی خواهد.
سالم و برکنار ماندن، بزدلانه زیستن است.
سالم و در قلب حادثه ماندن، دلیرانه ماندن است.
ما پیوسته در معرض گزینش های خطیرِ میان نیک و بد؛ زشت و زیبا، سپید و سیاه نیستیم.
بلکه دمادم در معرض آنیم که که کدام یک از این دو راه به منزل نزدیک تر است؟
انسان راستین، تن به تردیدِ طولانیِ ویرانگر نمی دهد. انسان، عطف به انتخاب های متفکرانه، بدون سوزاندن زمان، انسان است.
فاجعه در آن است که نتوانیم تصمیم بگیریم، نه آنکه تصمیمی بگیریم که احتمالِ نادرست بودنش، در هر حال، وجود دارد.
✏️ سه دیدار - نادر ابراهیمی
👉Hugging ambiguity👈
#ابهام
🆔 @mofidot
این متن در تلگرام است
برای شنیدن/دیدن، روی دکمهٔ زیر بزنید.
باز کردن در تلگرام